Waarom de sluitingen van je buitenthermische apparaat het echt begeven (en hoe je dit kunt oplossen)
Als je ooit een thermostaat onder een pergola hebt geplaatst, weet je dat het een zware omgeving is voor zo’n apparaat. De hoge-kwants infrarood-elementen zijn hier blootgesteld aan regen, vochtigheid en grote temperatuurschommelingen.
De meeste mensen denken dat het probleem ligt bij de verwarmingselementen zelf. Maar eerlijk gezegd begint het echte probleem juist waar de leidingen in de kwartsbuis worden gestoken.
Het probleem met “goedkope” sluitingen
Veel goedkope thermostaten gebruiken gewoon eenvoudige lijm of lage-kwaliteit silicium om de openingen te dichten. Dat werkt misschien wel een week lang. Maar daarna begint het thermische proces. De thermostaat wordt heet en daarna weer koud. De kwartsbuis en de koperen leidingen groeien of krimpen niet op hetzelfde tempo. Hierdoor ontstaan er kleine openingen in de sluiting.
Zodra er een scheur ontstaat, kan vocht naar binnen komen. Het metaal oxideert en daardoor ontstaat er een kortsluiting. We zien dit vaak bij goedkope producten. De lijm verandert dan in broos materiaal dat loslaat, waardoor de elektrische isolatie niet meer beschermd is.
Hoe wij het anders doen
Om dit proces tegen te gaan, gebruiken we geen eenvoudige lijm meer. In plaats daarvan gebruiken we keramische composieten die bestand zijn tegen hoge temperaturen, en fluoropolymeren die zich kunnen uitrekken bij veranderingen in temperatuur. Dit zorgt voor een sterke mechanische verbinding die meebeweegt met de materialen. Het is een veel betere manier om een thermostaat te maken.
We hechten ook veel waarde aan de voorbereidende stappen. De draden moeten eerst op de juiste manier worden voorbereid voordat de composieten worden gebruikt. Als een draad zelfs maar één millimeter verschuift tijdens het drogen, ontstaat er een punt van spanning. Dat kan misschien even standhouden, maar na ongeveer 500 uur gebruik zal de draad breken.
Een snelle waarschuwing over de installatie
Er is echter een compromis: een stevige sluiting is goed om het apparaat waterdicht te maken, maar dit maakt de verbinding te stijf. Er is dan nauwelijks nog ruimte voor beweging in de draden.
Als een monteur te hard trekt op de draden tijdens de installatie, kan de kwartsbuis beschadigen. Om dit te voorkomen, moeten de bevestigingsonderdelen voldoende flexibiliteit hebben. De bevestigingsonderdelen moeten het gewicht en de spanning op zich nemen, niet de sluiting.