Houd je infraroodverwarmers veilig in vochtige omgevingen
Het plaatsen van infraroodverwarmers in plekken als industriële badkamers of reinigingsruimtes is best riskant. Waarom? Omdat vocht en elektriciteit een gevaarlijke combinatie vormen. Eén druppel op de verkeerde plek kan al leiden tot een kortsluiting of stroomlekkages.
De enige manier om dit te voorkomen, is door een goede isolatie tussen de hete onderdelen en de buitenkant van de verwarmer aan te brengen.
Het voorkomen van lekken
Wij nemen geen risico’s. We gebruiken dubbel geïsoleerde kwartsomhulsels. Het hoogzuivere kwarts fungeert als eerste beschermingslaag – het houdt de verhitting tegen.
Maar in vochtige omgevingen is glas niet voldoende. Daarom wikkelden we alles in behuizingen met een IP65-classificatie. Dit voorkomt dat stoom en waterdruppels in contact komen met de bedrading, waardoor schade kan ontstaan.
Een tip: let goed op de afstand tussen de geleiders en de geïsoleerde delen. Als deze afstand te klein is, kan vocht een ‘brug’ vormen waardoor de elektriciteit kan stromen. Om dit te voorkomen, gebruiken we meer ruimte tussen de geleiders en vullen we de verbindingen af met silicoon.
Materialen en de regel van de aarde
De meeste verwarmers gaan kapot bij de lampen. De hitte is zo intens dat deze de isolatie kan vernietigen. Om dit te voorkomen, gebruiken we keramische isolatoren. Als deze door thermische schokken breken, stroomt de elektriciteit rechtstreeks naar het frame. Dat is zeker niet goed.
En vergeet niet om de verwarmer te grondleggen. Verbind de buitenkant van de verwarmer met een speciale aardingsdraad. Als de isolatie ooit faalt, moet de breaker onmiddellijk uitvallen. Het is beter om een kapotte verwarmer te hebben dan een verwarmer die nog steeds elektrisch geladen is en waar iemand per ongeluk in kan komen.
De trade-offs
Er is echter één nadeel: wanneer je sterke isolatie en robuuste behuizingen gebruikt, wordt de verwarmer groter. Ook wordt er meer hitte gegenereerd rondom de kabels.
Dit is waar mensen fouten maken. Ze gebruiken standaard PVC-kabels, die in zulke omstandigheden smelten en loskomen. Hierdoor moet je de kabels elke zes maanden vervangen. Gebruik liever kabels gemaakt van fluoropolymeren (PTFE). Dit kost wat meer geld, maar de kabels blijven langer goed.